Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

PROCEDURY POSTĘPOWANIA

Slide background

W PRZYPADKU ZAKAŻENIA

Zmarł ks. prof. Józef Swastek

Swastek www

 
 
 
We wtorek (13. lipca), w wieku 85 lat, zmarł ks. Józef Swastek, prof. nauk teologicznych, dr hab. nauk teologicznych (historia Kościoła) KUL, wieloletni wykładowca PWT we Wrocławiu.
 

Był promotorem oraz recenzentem licznych prac magisterskich, licencjackich
i doktorskich. Napisał kilka recenzji prac habilitacyjnych i promocyjnych w przewodach profesorskich.

 

Jak napisał o nim ks. bp Ignacy Dec ,,był jednym z najbardziej lubianych pracowników naukowo-dydaktycznych we wrocławskim środowisku teologicznym. Sympatię i życzliwość zjednywał sobie uczciwością, prawością, ogromną wiedzą historyczną i poczuciem humoru.”

 

Msza św. pogrzebowa celebrowana będzie w poniedziałek 19 lipca 2021r.,

o godz. 10:00 w kościele parafialnym pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej

w Świętej Katarzynie, której przewodniczył będzie

J.E. Ksiądz Arcybiskup Józef Kupny, metropolita wrocławski. 

 

Po Mszy św. nastąpi złożenie trumny do grobu na cmentarzu parafialnym.

 

 

Wieczny odpoczynek racz mu Dać Panie…

 

 

KS. IGNACY DEC, CURRICULUM VITAE KS. JÓZEFA SWASTKA

 

Ksiądz Józef Swastek urodził się dnia 22 lipca 1936 r. w Tropiu, w diecezji tarnowskiej, na terenie obecnego województwa nowosądeckiego. Rodzicami jego byli: Władysław († 1971) i Ludwika († 1983), którzy oprócz Józefa urodzili jeszcze dwóch synów i trzy córki.

 

Szkołę podstawową ukończył w r. 1950 w Roztoce-Tropiu. Egzamin dojrzałości złożył w r. 1955 we Wrocławiu. W latach 1955-1960 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. 14 sierpnia, w wigilię uroczystości Wniebowzięcia NMP 1960 r. przyjął w archikatedrze wrocławskiej święcenia kapłańskie z rąk biskupa Andrzeja Wronki, sufragana wrocławskiego. Po święceniach przez ponad rok pracował na stanowisku bibliotekarza w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Następnie został skierowany do pracy duszpasterskiej w charakterze wikariusza do parafii pw. św. Jana Ewangelisty w Oleśnicy Śląskiej. Funkcję proboszcza i dziekana oleśnickiego pełnił wówczas ks. prał. Franciszek Sudoł, który wywarł na młodego wikariusza ogromny wpływ w dziedzinie kapłańskiej uczciwości, pracowitości i życzliwości.

 

W latach 1962-1966 ks. Józef Swastek odbył studia specjalistyczne z zakresu historii Kościoła na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. W roku 1964 uzyskał licencjat nauk teologicznych. Magisterium z teologii uzyskał w r. 1966 na podstawie pracy: „Kolofony św. Jana Kantego w rękopisach Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie”. Praca ta ukazała się drukiem w półroczniku „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” (t. 14 : 1972, s. 151-203).

 

Po uzyskaniu magisterium pracował przez okres jednego roku w charakterze wikariusza w parafii pw. św. Jadwigi we Wrocławiu-Leśnicy. Następnie powrócił do Lublina, by sfinalizować swoją pracę doktorską, którą pisał pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Mariana Rechowicza, ówczesnego rektora KUL, od r. 1973 administratora apostolskiego archidiecezji w Lubaczowie. Publiczna obrona rozprawy doktorskiej miała miejsce 25 października 1968 roku. Jej temat brzmiał: „Kult św. Jerzego Kapadockiego w diecezji krakowskiej w świetle wezwań kościołów, fundacji prostych i ksiąg liturgicznych”. Recenzentami pracy doktorskiej byli: prof. dr hab. Aleksander Gieysztor i ks. doc. dr hab. Bolesław Kumor. Praca w istotnych fragmentach została opublikowana na łamach „Roczników Teologiczno-Kanonicznych” i „Colloquium Salutis”.

 

W latach 1969-1973 ks. Swastek pełnił obowiązki sekretarza Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu, a w latach 1970 -1972 był także prefektem alumnów w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu.

 

Od roku 1969 prowadzi zajęcia dydaktyczne na Papieskim Fakultecie Teologicznym i w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, zaś od r. 1972 na Studium Katechetycznym we Wrocławiu.

 

W r. 1971 odbył podróż naukową do Pragi, Wiednia i Rzymu. Jej głównym celem było zebranie materiałów archiwalnych do pracy habilitacyjnej. Dnia 16 kwietnia 1986 r. odbyło się na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego jego kolokwium habilitacyjne na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej pt. „Święta Brygida Szwedzka i Zakony Najświętszego Zbawiciela ze szczególnym uwzględnieniem klasztorów na ziemiach polskich”. Recenzentami dorobku naukowego i pracy habilitacyjnej byli: bp doc. dr hab. Jan Śrutwa, o. prof. dr hab. Joachim Bar OFM Conv. i ks. prof. dr hab. Bolesław Kumor. Stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie historii Kościoła został zatwierdzony przez Centralną Komisję do spraw Tytułów i Stopni Naukowych w dniu 24 listopada 1986 r.

 

W dniu 1 października 1991 r. ks. dr hab. Józef Swastek uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego na Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu. Recenzentami w procesie promocyjnym do tytułu profesora byli: o. prof. dr hab. Joachim Bar OFM Conv., ks. prof. dr hab. Bolesław Kumor i ks. prof. dr hab. Kazimierz Dola.

 

Od r. 1988 ks. Józef Swastek pełni funkcję prorektora Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu i jest członkiem Kolegium Prorektorów Wyższych Uczelni Wrocławia. Od 24 kwietnia 1995 do 31 sierpnia 1996 pełnił obowiązki przewodniczącego tegoż Kolegium.

 

Od r. 1972 ks. Józef Swastek pełnił funkcję kapelana Sióstr św. Elżbiety przy pl. Strzeleckim we Wrocławiu. W r. 1985 został odznaczony godnością kapelana honorowego Ojca Świętego Jana Pawła II, a w r. 1996 został kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu.

 

Ks. Józef Swastek brał aktywny udział w ogólnopolskich sympozjach naukowych, w zjazdach wykładowców historii Kościoła, w posiedzeniach Oddziału Polskiego Towarzystwa Teologicznego we Wrocławiu. Był promotorem oraz recenzentem licznych prac magisterskich, licencjackich i doktorskich. Napisał także kilka recenzji prac habilitacyjnych i promocyjnych w przewodach profesorskich. Był jednym z najbardziej lubianych pracowników naukowo-dydaktycznych we wrocławskim środowisku teologicznym. Sympatię i życzliwość zjednywał sobie uczciwością, prawością, ogromną wiedzą historyczną i poczuciem humoru. 

 

(Wrocławski Przegląd Teologiczny 4/2, 7-9, 1996)