LOGO NAPI PNG2
A+ A A-

15 V 2002 r. - Prof. dr hab. inż. Jan Kmita

Profesor Jan Kmita urodził się 18 lutego 1922 roku w Bobrowcu koło Rawy Mazowieckiej. W czasie drugiej wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem tajnego nauczania. Studia wyższe ukończył w 1950 roku na Wydziale Inżynierii Politechniki Wrocławskiej. Pięć lat później podjął pracę na tejże uczelni jako starszy asystent w Katedrze Budowy Mostów.

Stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał w 1960 roku na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej, zaś stopień naukowy docenta (dr hab.) w roku 1962 na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej.

W roku 1969 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w roku 1977 profesora zwyczajnego. W Politechnice Wrocławskiej pełnił wiele ważnych funkcji, m. in.: kierownika Katedry Budowy Mostów, kierownika Zakładu Mostów Betonowych, dyrektora Instytutu Inżynierii Lądowej (1971-1981). W latach 1968-1971 był dziekanem Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej, a w latach 1984-1990 piastował funkcję rektora tej że uczelni. W trudnych latach transformacji ustrojowej (1989-199) pełnił z wyboru funkcję przewodniczącego autonomicznej Konferencji Rektorów Wyższych Szkół Technicznych w Polsce. Dał się poznać nie tylko jako znakomity nauczyciel akademicki, który wykształcił tysiące inżynierów, ale także jako obrońca ludzi pokrzywdzonych, jako krzewiciel wartości chrześcijańskich i narodowych. Za swoje niekwestionowane zasługi dla nauki polskiej, szczególnie za ogromny wkład w rozwój myśli technicznej w Polsce otrzymał najwyższe akademickie wyróżnienia - doktoraty honoris causa trzech znakomitych uczelni: Politechniki Poznańskiej, Politechniki Krakowskiej i Politechniki Wrocławskiej.

Zainteresowania naukowe prof. Jana Kmity koncentrują się wokół zagadnień statyczno-wytrzymałościowej konstrukcji inżynierskich, zwłaszcza mostów. W dorobku naukowym Profesora znajdujemy 130 prac opublikowanych, w tym jedną monografię, trzy podręczniki, trzy zbiorowe opracowania zwarte oraz ponad 100 niepublikowanych prac studialnych i sprawozdań z prac badawczych, a także dwa indywidualne i cztery zespołowe patenty. Cechą szczególną prac naukowych prof. Kmity jest ich sprzężenie z praktyką i twórczą pracą inżynierską, wynikającą z faktu dwunastoletniej pracy w przedsiębiorstwach wykonawczych i projektowych.

Profesor Jan Kmita posiada szczególne osiągnięcia w dziedzinie kształcenia nauczycieli akademickich. Wypromował 11 doktorów, był recenzentem wielu rozpraw doktorskich, habilitacyjnych oraz wniosków do tytułu naukowego profesora i na stanowisko docenta

Profesor Jan Kmita posiada wysoką pozycję w nauce polskiej. Świadczy o tym m.in. wielokrotnie powoływanie Go na członka Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, członka Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, członka Komisji Budownictwa i Mechaniki Wrocławskiego Oddziału PAN, przewodniczącego Wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, przewodniczącego Sekcji Głównej Techniki Mostowej przy ZC SITK. Ponadto jest członkiem Honorowym Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji. Był organizatorem prestiżowej konferencji naukowej o charakterze międzynarodowym "Safety of Bridge Structures" w latach 1975, 1982, 1987 i 1992. Jego niekwestionowanym osiągnięciem jest stworzenie, znanej w Polsce i za granicą, szkoły naukowej w zakresie konstrukcji mostowych.

Profesor Jan Kmita jest człowiekiem niezwykle skromnym, życzliwym ludziom i nieustannie gotowym do pracy na rzecz dobra społeczności akademickiej, dla dobra nauki, Polski i Wrocławia. Cieszy się wysokim autorytetem i autentycznym szacunkiem w kręgach nauczycieli akademickich i studiującej młodzieży. Wszędzie i zawsze służy swoim czasem, swą wiedzą i mądrymi radami. Jest wielkim Polakiem i dobrym, zaangażowanym w życie swojej parafii, katolikiem. Jako rektor Politechniki Wrocławskiej był inicjatorem budowy Pomnika Orląt Lwowskich na cmentarzu parafii św. Rodziny we Wrocławiu - w 70-tą rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Jako rektor tejże uczelni brał udział w spotkaniu Ojca św. Jana Pawła II ze światem nauki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w dniu 9 czerwca 1987 roku. Wrażenia z tego spotkania przedstawił w wywiadzie udzielonym Katarzynie Wyzga na łamach "Nowego Życia" [V(1987), nr 20(109), s. 8-9]. Rok później, w tym samym czasopiśmie podzielił się refleksjami na temat dziesięciolecia pontyfikatu Jana Pawła II ("Nowe Życie V(1988), nr 21(136), s.4-5). Uważa ten pontyfikat za wyjątkowy dla Kościoła i dla ludzkości. Jego jednoznaczna postawa, zaangażowanego w życie Kościoła, katolika, przymioty intelektualne i moralne, życzliwość wobec wrocławskiego środowiska teologicznego, wpłynęły na podjęcie uchwały przez senat Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, nadającej Mu tytuł doktora honoris causa tejże uczelni.

Plik do pobrania (PDF):