LOGO NAPI PNG2
A+ A A-

Kard. Gerhard L. Müller - Prefekt Kongregacji Nauki Wiary

Muller dhcGerhard Ludwig Müller urodził się 31 grudnia 1947 w Finthen bei Mainz (od 1969 roku jest to dzielnica Moguncji Mainz-Finthen). Po maturze rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne na Uniwersytecie Johanna Gutenberga w Moguncji, które kontynuował w Monachium i Freiburgu. Zwieńczył je doktoratem z teologii napisanym u Karla Lehmanna w 1977 roku zatytułowanym Kościół i sakramenty w bezreligijnym chrześcijaństwie. Wkład Bonhoeffera do ekumenicznej sakramentologii.

3 września tegoż roku przyjął święcenia diakonatu w kościele seminaryjnym w Moguncji. 11 lutego 1978 roku kard. H. Volk wyświęcił go na księdza w jego rodzinnej parafii św. Marcina. Dzień później odprawił tam swoją mszę prymicyjną, a kazanie wygłosił mu jego promotor, a późniejszy arcybiskup Moguncji. Następnie pracował jako wikariusz w Klein-Krotzenburg, Bürstadt i Offenbach am Main oraz jako katecheta w gimnazjach w Büdingen i Nidda.

Równolegle do swojej pracy duszpasterskiej ks. Müller rozwijał się dalej naukowo przygotowując pod okiem ks. prof. Lehmanna rozprawę habilitacyjną pod tytułem Gemeinschaft und Verehrung der Heiligen. Geschichtlich-systematische Grundlegung der Hagiologie (Wspólnota i kult świętych. Historyczno-systematyczna podstawa hagiologii). Ostatecznie sfinalizował habilitację na uniwersytecie we Freiburgu w 1985 roku. Rok później został powołany na katedrę dogmatyki i historii dogmatów uniwersytetu Ludwiga-Maximiliana w Monachium. Jako 38-latek był wówczas najmłodszym profesorem tej uczelni. Wykładał również jako visting professor na uniwersytetach w Cusco (Peru), Madrycie, Filadelfii (USA), Kerali (Indie), Santiago de Compostela (Hiszpania), Salamance (Hiszpania), Rzymie, Lugano (Szwajcaria) i Sãn Paulo (Brazylia). Jego najbardziej znana książka, wydana w 1995 roku, Katholische Dogmatik. Für Studium und Praxis der Theologie doczekała się już ośmiu wydań w Niemczech i tłumaczeń na kilka języków. W 1990 roku ks. prof. Müller został członkiem Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Niemiec, a w latach 1998-2003 był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej. W roku 1999 został powołany jako doradca (peritus) II Nadzwyczajnego Synodu dotyczącego Kościoła w Europie, a w 2001 roku X Synodu Biskupów poświęconego zadaniom pasterzy Kościoła.

1 października 2002 roku Gerhard Müller został wybrany przez papieża Jana Pawła II biskupem Ratyzbony (Regensburg). Konsekracja biskupia odbyła się 24 listopada w tamtejszej katedrze. Swoje motto biskupie Dominus Jesus wziął z Listu do Rzymian 10,9, ale wolno tu się też dopatrywać odniesienia do tytułu słynnego dokumentu Kongregacji Nauki Wiary z 2000 roku napisanego przez ówczesnego jej prefekta kardynała Ratzingera. Od początku swojej posługi biskupiej podjął intensywne działania reformujące w diecezji, szczególnie mające na celu ożywienie życia sakramentalnego, czego przykładem były misje w parafiach Regensburga przeprowadzone we współpracy ze wspólnotą Emmanuel w latach 2008-2009. Należy podkreślić, że w swoich działaniach na rzecz odnowy diecezji nie bał się trudnych sytuacji i trudnych decyzji, które często spotykały się ze sporą krytyką środowisk liberalnych w Kościele niemieckim. Jako biskup Regensburga gościł papieża Benedykta XVI w dniach 11-14 września 2006 roku podczas jego wizyty w Bawarii. Bp Müller podjął się także odpowiedzialnych zadań w episkopacie niemieckim: był przewodniczącym Komisji Ekumenicznej i zastępcą przewodniczącego Komisji Nauki Wiary. Angażował się w liczne działania ekumeniczne – był wiceprzewodniczącym ACK (Grupy Roboczej Kościołów Chrześcijańskich w Niemczech), wspierał działania Instytutu Kościołów Wschodnich w Regensburgu, w latach 2009-12 był przewodniczącym ze strony katolickiej w Międzynarodowej Komisji Dialogu Luterańsko–Rzymskokatolickiego, a 2009 rozpoczął dialog teologiczny między Patriarchatem Moskiewskim a Konferencją Episkopatu Niemiec. W roku 2008 erygował w Regensburgu Instytut Papieża Benedykta XVI, którego głównym zadaniem było przygotowanie wydania dzieł zebranych Josepha Ratzingera, gdzie osobiście był redaktorem naukowym całej serii. Z czasem otrzymał zadania także na forum ogólnokościelnym: w roku 2007 został powołany na członka Kongregacji Nauki Wiary, w roku 2009 został członkiem Papieskiej Rady ds. Kultury, następnie w 2012 Papieskiej Rady Popierania Jedności Chrześcijan i Kongregacji Wychowania Katolickiego, a później w 2014 Kongregacji Kościołów Wschodnich. 20 czerwca 2012 roku papież Benedykt XVI powołał biskupa Müllera do Watykanu na stanowisko prefekta Kongregacji Nauki Wiary (tym samym z urzędu na przewodniczącego Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, Papieskiej Komisji Biblijnej i Międzynarodowej Komisji Teologicznej). Papież Franciszek 22 lutego 2014 roku podczas uroczystego konsystorza włączył go do kolegium kardynalskiego jako kardynała-diakona z kościołem tytularnym św. Agnieszki na Piazza Navone.

Dorobek Gerharda Müllera został doceniony poprzez wiele wyróżnień, spośród których należy wspomnieć przede wszystkim uhonorowanie go Krzyżem Zasługi pierwszej klasy przez Republikę Federalną Niemiec. Otrzymał on również do tej pory trzy doktoraty honoris causa: Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2004), Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (2007) i Papieskiego Uniwersytetu w Limie (2008).

Do pobrania (pdf)