LOGO NAPI PNG2
A+ A A-

8 X 2002 r. - Prof. dr Herbert Schambeck

Prof. Dr Herbert Schambeck urodzony 12 lipca 1934 w Baden pod Wiedniem, gdzie w r. 1953 zdobył maturę, co umożliwiło mu studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim. Po doktoracie w r. 1958 i aplikaturze jurystycznej został w r. 1959 asystentem prof. Adolfa Merkla i po kolokwium habilitacyjnym objął stanowisko docenta na Wydziale Prawa.

Był doradcą w dziale naukowym Federalnej Izby Gospodarczej.

W r. 1966 Uniwersytet w Innsbrucku powołał go na profesora nadzwyczajnego politologii i austriackiego prawa konstytucyjnego i administracyjnego. Od r. 1967 do 2002 był kierownikiem katedry prawa publicznego, politologii i filozofii prawa na Uniwersytecie w Linzu - z przerwą na profesurę gościnną na University of Notre Dame, Indiana USA. 1968-1993 piastował kierownictwo Austriackiego Instytutu Polityki Pracy przy Uniwersytecie w Linzu.

W latach 1969-1997 był senatorem z ramienia ludowej partii chrześcijańskich demokratów. Od 1975 do 1997 był przewodniczącym jej klubu parlamentarnego i w tym samym czasie był wybierany zamiennie na stanowisko Przewodniczącego lub Wiceprzewodniczącego Rady Federalnej (Bundesratspresident). W charakterze przewodniczącego Zgromadzenia Federalnego stał na czele obu izb (sejmu i senatu) podczas zaprzysiężenia prezydenta federalnego Austrii - dra T. Klestila.

Należy do grona współzałożycieli powołanej przez Jana Pawła II w r. 1994 Papieskiej Akademii Nauk Społecznych, jest jej aktywnym członkiem jak i konsultorem Papieskiej Rady ds. Rodziny. Jest odznaczony wielkim krzyżem orderu św. Grzegorza. Jan Paweł II obdarzył go nominacją Gentiluomo di Sua Santita.

Nagradzany wielokrotnie wysokimi honorowymi orderami, choćby wielkim złotym krzyżem zasługi Republiki Austrii. Jest też nosicielem odznaczeń narodowych więcej niż 15 państw. Należy do towarzystw i akademii naukowych w różnych krajach europejskich.

Głosił wykłady i referaty w dziesiątkach uniwersytetów, na sympozjach na obu półkulach. Przemawiał na forum międzynarodowym, m.in. w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Yorku i w Genewie, w Radzie Europy w Strasburgu, Radzie Federacji Rosyjskiej w Moskwie, w parlamencie węgierskim.

Za osiągnięcia w naukach społecznych i prawnych tytuł doktora honoris causa nadały mu uniwersytety w Santiago de Chile, w Waszyngtonie, w Pradze, Wrocławiu i księstwie Liechtenstein.

Liczne wizyty w Polsce i Wrocławiu - bądź w charakterze uczonego o znaczeniu międzynarodowym, bądź polityka i działacza chrześcijańskiego.