LOGO NAPI PNG2
A+ A A-

10 X 2006 r. - Kard. Marian Jaworski

Kardynał Marian Jaworski urodził się 21 sierpnia 1926 r. we Lwowie, gdzie w 1945 r. uzyskał świadectwo dojrzałości i został przyjęty do Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego. Po przymusowym wysiedleniu ze Lwowa, dalszą formację seminaryjną otrzymał w Kalwarii Zebrzydowskiej, dokąd przeniesiono lwowskie seminarium duchowne. 

Tam przyjął w 1950 r. święcenia kapłańskie z rąk ks. arcybiskupa Eugeniusza Baziaka. W tym samym roku uzyskał stopień magistra teologii na Wydziale Teologicznym UJ, na podstawie pracy: Metoda kulturalno-historyczna w etnologii Wilhelma Schmidta.

Po rocznej pracy jako wikariusz w Baszni Dolnej, został skierowany na dalsze studia na Wydziale Teologicznym UJ , gdzie w 1952 r. uzyskał stopień doktora teologii, przedkładając rozprawę: Rozwój poglądów Józefa Geysera na zasadę przyczynowości. Studium krytyczne. I znowu po rocznej pracy duszpasterskiej w Poroninie, podjął studia na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując jeszcze w tym samym roku tytuł magistra filozofii na podstawie pracy, pisanej pod kierunkiem o. prof. M. Krąpca, na temat: Wartość prób aprioryczno-racjonalnego dowodzenia zasady przyczynowości u Józefa Geysera. Studia na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej KUL wieńczy w 1955 r. doktoratem z filozofii na podstawie rozprawy: Arystotelesowska i tomistyczna teoria przyczyny sprawczej na tle pojęcia bytu.

W latach 1956-1958 ks. Marian Jaworski był kapelanem abpa Eugeniusza Baziaka. Równocześnie prowadził wykłady w Studium Filozoficzno-Teologicznym OO. Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej i na Wydziale Teologicznym przy Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Prowadził też zajęcia dydaktyczne w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym OO. Dominikanów w Krakowie, Wydziale Teologicznym Ojców Jezuitów oraz w Częstochowskim Seminarium Duchownym. Od roku 1961 do 1967 wykładał elementy filozofii religii na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Dnia 25 marca 1966 r. ks. Marian Jaworski ukończył przewód habilitacyjny i na Wydziale Filozofii Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie przedstawił rozprawę pt. Poznanie religijne Boga według Romano Guardiniego.

Jako docent ks. Marian Jaworski był kierownikiem Katedry Filozofii Religii i prodziekanem Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie do 1976 r. W latach 1974-1982 pełnił obowiązki dziekana Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie. W tychże latach uzyskał nominację na profesora nadzwyczajnego, a potem zwyczajnego. W tym czasie w imieniu władz kościelnych prowadził niezwykle trudne rozmowy z ówczesnymi władzami PRL, zmierzające do regulacji statusu cywilnego Akademii oraz innych kościelnych uczelni w Polsce, w tym Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. W dniu 11 czerwca 1982 r., na pierwszym posiedzeniu Senatu nowo erygowanej przez papieża Jana Pawła II Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, ks. prof. dr hab. Marian Jaworski został wybrany pierwszym rektorem tej uczelni. Funkcję tę pełnił do roku 1988.

Dnia 24 maja 1984 r. został mianowany biskupem tytularnym Lambesi i Administratorem Apostolskim w Lubaczowie. Sakrę biskupia otrzymał 23 czerwca 1984 r. w Katedrze na Wawelu. Dnia 16 stycznia 1991 r. został mianowany Arcybiskupem i Metropolitą Lwowskim obrządku łacińskiego. W latach 1996-1998 był także Administratorem Apostolskim diecezji łuckiej. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił 28 stycznia 2001 r., że ks. Arcybiskup Marian Jaworski został wyniesiony do godności kardynalskiej in pectore na Konsystorzu w 1998 r.

Znany z twórczego zaangażowania w licznych posiedzeniach i konferencjach Episkopatu Polski i Ukrainy oraz krajów Europy Środkowowschodniej, Ks. Kardynał Jaworski przynależy również do wielu towarzystw, komisji i sekcji. Jest także laureatem wielu nagród i wyróżnień oraz doktorem honoris causa Uniwersytetu Ruhry w Bochum (1985), Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (2002) i Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (2006). Jest autorem 6 książek i ok. 150 ważniejszych studiów, rozpraw i artykułów naukowych. W całokształcie Jego działalności nie sposób pominąć cennej i owocnej pracy duszpasterskiej w formie niezliczonych rekolekcji, kazań, konferencji i wykładów. Jako profesor filozofii Ksiądz Kardynał miał znaczny wkład w zapoczątkowanie i rozwój polskiej fenomenologii religii oraz wskazanie na niezbywalną rolę sacrum w tworzeniu ludzkiej przestrzeni sensu. Jako rodowity Lwowianin i Pasterz ziem kresowych, jest także przedstawicielem tych kapłanów archidiecezji lwowskiej, którzy po trudnych doświadczeniach wojennych budowali struktury kościelne na ziemiach Zachodnich i Północnych, zwłaszcza w Archidiecezji Wrocławskiej.

Pliki do pobrania (PDF):